A Travellerspoint blog

Dag 24 met de ZWIT - too

overcast

Maandag, 3 september
Voelden we ons gisteravond een beetje licht in de bolletjes (niet door de drank!), dat was vanmorgen, na een geweldige nachtrust, helemaal over. Onze conclusie was dat het de ijlere lucht moet zijn, waar je aan moet wennen. Vanmorgen in de caravan de verwarming maar aangedaan voordat we opstonden, het was gewoon fris. Daarna zijn we even op zoek geweest naar een levensmiddelenwinkel in Etroubles. Dat was inderdaad even zoeken en toen waren we heel gauw klaar: 3 x nx. Met verse broodjes geluncht en in de auto naar Aosta. Uit de literatuur blijkt dat een geweldig oude stad te zijn waar de Romeinen veel sporen hebben nagelaten. Maar allereerst naar de enige grote supermarkt in Aosta voor wat aankoopjes. Wat een vreemde tent was dat, gigantisch groot, ongelofelijk brede gangpaden, een enorm assortiment en het belangrijkste: stervens duur!
Maar goed, er moet gegeten worden, dus kiep die kar maar vol. Aangezien het hier gratis parkeren is en de afstand tot aan het oude centrum goed te lopen is, lieten we de auto mooi staan en togen per pedus apostolorum op pad. Het regenbuitje deerde ons niet en wij bezochten diverse oude zaken. Prachtig! 2000 jaar oude overblijfselen. Stadspoorten, een amfitheater, waterputten, muren en kerktorens. Bij mij kwam het eeuwige dilemma op: laten zoals het (gevonden) is of restaureren. Als het te mooi gerestaureerd wordt vind ik het niks meer, als het niet gerestaureerd wordt hebben we over een paar honderd jaar er niets meer van over en da’s ook niet goed.
Resumerend: met beleid restaureren in zo origineel mogelijke staat.
Op de terugtocht naar de ZWIT-too toch maar even de tank vol gooien met loodvrij, dan halen we Zwitserland in ieder geval. Bijna € 2,- per liter, goeie morgen, daar gaat het vakantiebudget. Alles bij elkaar vinden we Italië toch wel verrektes duur. Zwitserland heeft de naam, maar Italië is het. En mooi weer? Nou, niet helemaal.

Posted by zwit.too 09:15 Archived in Italy Comments (0)

Dag 23 met de ZWIT - too

overcast

Zondag, 2 september
De caravan stond gisteravond helemaal reisbereid, dat wil zeggen dat alleen de poten en nog onderuit moesten en de stroom eraf. Vanmorgen op tijd eruit en helemaal klaarmaken. Na een hartverscheurend afscheid van Roberto, Sergio en natuurlijk Karin, reden we om kwart voor tien weg.
De route was niet zo moeilijk en er zat een hoop (betaalde) snelweg in en dan schiet het lekker op. Eerst een stuk richting Milano en dan van weg veranderen richting Torino. De wegnummers waren goed te herkennen en toch slaagden we (Truus, Anneke en ik) erin om fout te rijden en een fraaie omweg te maken. Maar dat deel kwam ook weer goed. Dan is het op Aosta/Aoste aan sturen en daar de weg zien te vinden naar de Grote St Bernardtunnel. Die misten we dus en stoven Aosta in. Truus protesteerde ons terug te leiden via miesch kleine weggetjes waar ik het niet mee eens was. Uiteindelijk, na een vrijwel verticale klim, zag ik een mogelijkheid om onze 12 meter lange combinatie een gaatje in te sturen, waarna ik dan achterwaarts o.l.v. Anneke de handel kon doen keren. Ppffttt: gelukt! Na wat zoekwerk kwamen we toch in Etroubles aan, alhoewel eerst op het parkeerterrein van een hotel en dat was dus een afslagje te vroeg en daarna op de camping Tunnel, zo heet die. Ook weer stevig manoeuvreren om op het kleine terrassenveldje de sleurhut neer te kunnen zetten. Om kwart voor drie stonden we volledig horizontaal. Vanuit onze rondzit hebben we een prachtig uitzicht over Etroubles en achter ons in de bergweiden horen we het geklingel van 10-tallen koeienbellen. Dat vinden we nu nog leuk, maar als dat de hele nacht doorgaat, begin je toch andere ideeën daarover te krijgen. We zijn het zeer pittoreske dorpje in geweest en dat ziet er zo enorm authentiek uit: prachtig. Er staan verspreid over het dorpje z’n 30 kunstwerken van verschillende artiesten en er is een route langs gemaakt. Met de kaart in de hand zie je ze allemaal.
We hebben vandaag zo’n 220 kilometer gereden en hoofdzakelijk over de péage. Het laatste stuk naar Etroubles was stijl maar we zitten nu wel ineens op 1200 meter hoog, we zien sneeuw op de bergen! Oh, ’t weer! Bewolkt, af en toe zon en verder droog vandaag.

Posted by zwit.too 09:12 Archived in Italy Comments (0)

Dag 22 met de ZWIT - too

rain

Zaterdag, 1 september
En regenen vanmorgen, mega!
Nog maar even afwachten wat het wordt, zo kunnen we niet weg. Er werd een deadline gesteld: als het om elf uur nog plenst, stellen we het vertrek een dagje uit. Ondertussen kijken we weerberichten na waar dan wel lekker weer zit. Ik kijk even bij Aosta, ons eigenlijke doel voor vandaag, en zie een temperatuur van -0,2 graden! Nou hadden we gisteren van een Italiaan al iets gehoord over sneeuwval, dus erg verbaasd was ik ook niet. Ik ventileer mijn gedachten bij Sergio, campingbaas, en Roberto en die beginnen allebei te lachen. “Kom maar even binnen kijken op de computer”. Binnen = in dit geval een oude tramwagon uit Zwitserland die dienst doet als kantoor/receptie. Ik kreeg live beelden te zien van een webcam van het centrum van Aoste: geen paraplu te zien. Maar ja, Anneke had van de nood een deugd gemaakt en een 7 kilo wasmachine vol gekieperd. En wat denk je? Om een uur twee werd het weer een stukje beter, in ieder geval droog! Het zij zo, zeiden we tegen elkaar. Laten we maar eens in Stresa gaan kijken, een plaatsje zuidelijker. Tijdens dat ritje langs de kust weet je niet wat je ziet aan protserige hotels en niet te klein, hè, gewoon joekels met honderden kamers!
Na wat gedool door de oude, nauwe straatjes, volgepakt met souvenirwinkeltjes, kwamen we natuurlijk op een mooi pleintje met een zonnig terrasje. De twee glaasjes wijn kostten samen € 5,-, kom daar in Nederland eens om.
We zagen veel Pinokkio poppetjes en –speelgoed en vroegen ons af waar dat dan op sloeg. Het kwartje viel al gauw: op z’n Italiaans is het Pinocchio en dat is dus een Italiaans sprookje, stom hè?

Posted by zwit.too 09:11 Archived in Italy Comments (0)

Dag 21 met de ZWIT - too

rain

Vrijdag, 31 augustus
De weersverwachtingen zijn ronduit slecht. Wil je zon opzoeken moet je een paar honderd kilometer zuidelijker en dat gaat het niet worden. Vannacht heeft het een paar keer geregend en stevig gewaaid. Maar de voortent staat strak en de stormbanden zitten diep in de grond verankerd.
Anneke en ik hebben een ei gelegd: we gaan naar Aosta, schuin onder de St. Bernhard Tunnel. Vandaar uit kunnen we westwaarts gaan, Frankrijk in, of noordwaarts naar Zwitserland. Dat zien we nog wel.
Eerst maar even over vandaag. Hier in Baveno staat een heel oude kerk: Chiesa Santi Gervaso e Protasio. We veronderstellen dat het redelijk te bewandelen is en dat bleek ook zo te zijn. Het kerkje is een typisch voorbeeld van de Romaanse architectuur. De klokkentoren van zes verdiepingen hoog en met een carillon, is gebouwd tussen 1050 en 1075 n.C. De kerk zelf is ontstaan in 1150 en dat duurde ook zo’n 25 jaar voor die af was. Links daarvan loopt een galerij met pilaren met aan de wand fresco’s van de kruisweg. Goeddeels nog zichtbaar. Ook in het kerkje zijn geweldige muurschilderingen te zien: een lust voor het oog. Verder staat er nog een klein kapelletje “van het heilige graf”. In een nieuw bijgebouw is een expositie te zien over hoe het roze marmer van Baveno gewonnen wordt, vroeger en nu. Interessant. Baveno ’s Roze Marmer schijnt heel beroemd (en duur) te zijn.
De voorspelde plensbuien blijven uit en soms kunnen we even van de zon genieten. Als het waait wordt het gelijk koud. Om half vijf besluiten we om de voortent met alles d’rum und d’ran alvast neer te halen, schoon te maken en op te ruimen. We lenen van Karin even een bezem en vegen de voortentmat ook even aan. Ook opgeruimd. Er staat nu een kale caravan, zodat we morgen op tijd richting Aosta kunnen rijden. De afstand volgens Truus is een kleine 190 kilometer, dus da’s niet te gek. We zitten alweer binnen, maar wel met de deur open en redelijk warme kleding aan.

Posted by zwit.too 09:09 Archived in Italy Comments (0)

Dag 20 met de ZWIT - too

Italy

semi-overcast

Donderdag, 30 augustus
Gistermiddag zag je ‘t weer er ineens toch wat anders uit, het betrok en het begon te waaien. En er wordt regen voorspeld. Toch maar de voortent erop zetten. Aldus geschiedde. De regen viel mee, maar de wind deed z’n best om onze voortent aan flarden te krijgen, maar dank zij de stormbanden bleef de zaak keurig staan. De Nederlandse buren komen even langs om kennis te maken, vervolgens begint het te spetteren, ze schuiven hun stoelen ook maar onder onze luifel en we moeten hun hele geschiedenis aanhoren tot half tien! Toen had ik het wel gehad en begon te dreigen dat we nog wel moesten eten. Na enig herhalen viel het kwartje en kon Anneke iets in elkaar draaien.
Gek hè, het valt ons op, dat de (iets) beter gesitueerde caravanners, kennelijk alle mogelijke moeite doen om te verklaren waarom ze met een caravan op reis zijn! Ik vind het maar vreemd.
De weerberichten voor vandaag (en nog een paar dagen) zien er niet goed uit. Wil je mooier weer dan moet je een paar honderd kilometer zuidelijker zijn, wordt ons duidelijk.
Maar we moeten ook nog boodschappen doen en o.a. wat Italiaanse wijntjes regelen. Karin, een Belgische dame die hier al 46 jaar komt ( ze was drie toen ze hier voor het eerst kwam!) wist ons te vertellen waar we goed inkopen konden doen.
Van Baveno naar Feriolo en dan naar Gravellona Toce en daar zit de Coop in een heel groot winkelcentrum en verder een hele hoop andere winkeltjes. Die Coop is super! We hebben lekker lopen inslaan, vervolgens toch maar een hapje gegeten (Pizza? Ja Pizza!) en door de regenbuien weer op Baveno aan.
We nodigen Karin uit voor een kopje thee want voor drank is het nog te vroeg. Genoeglijk met z’n drieën zitten babbelen. ’t Is nu HH tijd dus hier stopt ’t even.
EN WE ZITTEN BINNEN MET EEN LANGE BROEK AAN!

Posted by zwit.too 09:05 Archived in Italy Comments (0)

(Entries 6 - 10 of 29) « Page 1 [2] 3 4 5 6 »