A Travellerspoint blog

Dag 4 met de Sleurhut

Dinsdag, 14 augustus
De zon komt boven de bergen en alles wat tent, caravan of auto is staat te stomen: een mooib gezicht. Na ontbijt en koffie togen we op pad, solo dus, zonder caravan. We wilden naar het plaatsje Nehren want daar is een leuke wandeling te maken met als hoogtepunt Romeinse Grafkelders. De bedoeling was om langs de Moezel naar het zuiden te rijden, daar te parkeren bij Nehren en dan de wandeling te doen. Hoe verkeert kan het gaan! We reden Cochem in maar konden niet rechtsaf langs de Moezel en werden weer teruggeleid. Tommetje zei dat we linksaf moesten en ik voorzag al een spectaculaire rit en dat werd het. De B49! Steil omhoog, super haarspelbochten! Op een gegeven moment stonden we boven op een mega-heuvel met rondom een geweldig uitzicht. Van daaraf ging het met donderend geweld weer naar beneden en kregen we de Moezel in beeld. Maar ook een bordje dat verwees naar de Romeinse Graftempels. De auto in de schaduw geparkeerd en wandelen maar. We hadden al zo’n vermoeden: de Fremden Verkehrsdienst was weer bezig geweest en had er twee tempeltjes “gereconstrueerd”, het zag er niet uit. Maar wel een mooi uitzicht over wijnvelden zover het oog reikt. We zagen de Moezel liggen en dat moesten we kunnen vinden met de auto. Het lukte! Een fraaie route langs Ellenz-Poltersdorf emt aan de overkant Beilstein. Steile rotsformaties, steile hellingen met druivenstokken en hier en daar een ruïne. Het kronkelde verder langs Ernst en zo richting Cochem. Het is nog steeds lekker warm en het enioge wat we vanmiddag willen gaan doen is wat inkopen scoren. In Cochem zit een Lidl en een Rewe, dus keus genoeg.
We kochten wat noodzakelijke dingen, waaronder een paar lekker gemarineerde varkensnekken. En je voelt hem aankomen: de COBB werd opgestookt, verwonderde blikken van voorbijgangers, de nekken erop samen met ui, champions en paprika en sudderen maar. De aardappeltjes werden voorzien van een roosmarijnsausje. De kooktijd werd bekort met het nuttigen van een sapje. Het smaakte voortreffelijk: wat een vinding is z’n COBB! Geen aangebrand vlees, maar lekker mals en gaar. Aangezien we ons bedje eindeloos lekker vinden lagen we er ook weer niet te laat in.

Posted by zwit.too 17:00 Archived in Germany Comments (0)

Dag 3 met de Sleurhut

we zijn op pad

sunny

Maandag, 13 augustus
Wat een heerlijke nachtrust! Slapen in onze sleurhut doen we als marmotjes. De zon piepte over de berg heen en scheen enthousiast op de caravan. De stoom sloeg van de auto af en de wereld ziet er hartstikke mooi uit.
We hebben nog het een en ander te regelen rondom de caravan en blijven ’s morgens op de camping. Schone, warme douches, een beetje gedateerd, maar ok. Na de lunch en het inwinnen van informatie werd het ons duidelijk dat Cochem maar ruim 2 kilometer hier vandaan ligt en dat de weg alleen maar naar beneden gaat. Dat klinkt leuk, maar de consequentie is dat je ook weer omhoog moet. M.a.w.: fietsen wordt het dus niet. De wandelschoenen aan en sjouwen. Bij de Sesselbahn kreeg Anneke en Flashback, mij zei het niets meer, maar we zijn hier eerder geweest! Het plaatsje zelf is zo toeristisch als de pest en de voertaal is zo’n beetje Nederlands. Maar toch wel leuk om te zien. Uiteraard een biertje op een terras aan de Moezel: mensjes kijken. Anneke had een Erdinger Weisshefe en was helemaal enthousiast, mijn biertje was een Bitburger en die wordt het dus niet meer. Het terug sjouwen naar de camping nam wat meer tijd in beslag (berg op) en we waren erg gelukkig met het feit dat we de fietsen mooi achterop de caravan hebben laten staan!
We komen Ed en Rita tegen en al op het eerste gezicht klikte het. Dus kwamen ze even een drankje halen. Het zijn ervaren rotten in het caravanwereldje en we kregen vele tips en antwoord op al onze vragen. Tegen half acht begint het een beetje te spetteren en een ieder sloot de dakluiken en schoof ritsen dicht. Het koelde daarna lekker af. Binnen hebben we een risotto met kip verorberd en om 22:00 uur begon weer te dreigen met slaapneigingen. Om half elf lagen we erin en werden in slaap gefluisterd door de beek de Endert.

Posted by zwit.too 17:00 Archived in Germany Comments (0)

Dag 2 met de Sleurhut

Waar het al fout ging

sunny

Zondag, 12 augustus
We zijn door de familie in Arnhem uitgenodigd om koffie te komen drinken voor we op pad gaan.
De caravan staat klaar, de laatste spullen uit huis gaan in de auto in we rijden om 10 uur weg. Aan het Sickeszplein vinden we een plekje om onze 11 meter lange combinatie te parkeren en staan de koffie en gebak klaar. Een uurtje later zijn wij klaar om aan onze eerste grote trip met ons nieuwe bezit te gaan beginnen. Anneke stapt in, ik stap in, de familie staat in de uitzwaaihouding en ik start de motor. NEE DUS! De startmotor ratelt maar de motor trekt ie niet aan. We balen als een stekker en weten precies waar het door komt. Onze garage is aan het klooien geweest met de bedrading voor de permanente stroom op de caravan als de motor draait. En daar is het nu fout gegaan. Met het contact af trekt de caravan, met name de koelkast gewoon stroom, ergo: de accu is leeg. Dat alles leren we van Hans van een Bovag garage die supersnel op de stoep stond. Wat heb ik de pest in! Ik was er al van overtuigd dat ze de radio ook op hebben geblazen en nu komt dit er over heen. Woest ben ik. We kunnen op pad maar zodra we stil staat moet de stekker uit het contact.
Goed, genoeg gemekkerd, de garage hoort hier nog van.
De caravan hangt lekker achter de auto en het rijdt comfortabel. We pakken de A12 en de rest van de wegnummers ben ik kwijt, maar we rijden niet alleen op A-wegen, maar ook over B-wegen en daar is niets mis mee. Nog dichter bij Cochem komen we in het landschap van de Vulkan Eiffel terecht en dan begint het echt spectaculair te worden. Niet alleen het landschap, maar ook het rijden. Je klimt redelijk gematigd de Eifel in, maar eenmaal boven is het wel de bedoeling om naar beneden te gaan richting Moezel. Nou, dat kraakte erover! Een kilometer of tien met een hellingpercentage van 10% en S-bochten, dat alles naar beneden toe. De Tom Tom was gevoed met de coördinaten van de camping en het klopte dan ook precies! Een scherpe draai naar rechts en we stonden op de oprit van de camping. Eerst maar eens aanmelden. Plek zat, zei de dame, zoek zelf maar een plekje. Lopend de camping Winneberg verkend en een mooi plekje gespot met de rug tegen een murmelend beekje. Torenhoge bergen met rotsen om ons heen en twee kilometer van Cochem af. Het beekje heeft ook een naam: de Endert.
Heel amateuristisch zet ik eerst de caravan met de deur aan de verkeerde kant (lachen en herstellen, dat gebeurt ons nooit meer!), de zaak omgedraaid, horizontaal gesteld, poten uitgedraaid en ondertussen hadden we al een stuk of wat aanbiedingen voor assistentie. Met wat moeite hebben we voortent er voor gekregen, maar het staat en we zijgen neer voor een drankje: het is inmiddels na vijven. Wat een rust, wat een panorama. We hadden onszelf een dinertje beloofd na onze eerste lange tocht en dat kan hier bij het aanpalende Hotel Restaurant Zur Winneberg. Ze hebben hun eigen forellenvijver en dat werd het dus: zalig. Om 22:15 uur had opa de pijp uit en kroop in zijn nestje. “Je wordt ouder, papa, geef het maar toe.” Er staan 306 kilometer op de teller.

Posted by zwit.too 08:35 Archived in Netherlands Comments (0)

Dag 1 met de Sleurhut

volg onze belevenissen

sunny

De caravan staat vlakbij huis. We zijn aan het schoonmaken en aan het inladen. De fietsen achterop en dat was nog een heel gepuzzel, maar het staat rotsvast. Verder is het motto: NIET TE ZWAAR! Eindelijk kunnen we beginnen aan een vakantie!
Wat zijn de plannen? Die hebben we niet, in zo verre, de eerste camping waar we heen willen is in Cochem. Dat ligt in het Moezeldal en daar zijn we meer dan 45 jaar geleden voor het eerst en het laatst geweest. Dat was de tijd dat je een flesje bier en een fles sherry thuis had staan en een bakje met sigaretten van verschillende merken.
Bij Cochem bezochten we een Weingut en ondanks de moeilijke naam staat één wijn ons nog steeds bij: Piesporter Goldtröpchen. Heerlijk was die. Eens kijken of we die weer kunnen vinden, for old times sake.
En wat we daarna gaan doen? Volledig afhankelijk van het weer. Zuid Frankrijk trekt ons wel, maar voor hetzelfde geld gaan we naar het Zwarte Woud, Beieren, we zien wel.
We gaan weer proberen een blog bij te houden om jullie te informeren over het hoe en waar van ons. Enneeh, Wil, weer bedankt voor je reactie: leuk en nuttig!

Posted by zwit.too 08:31 Archived in Netherlands Tagged pad caravan op 1ste keer beijerland 460 Comments (0)

(Entries 26 - 29 of 29) « Page 1 2 3 4 5 [6]