A Travellerspoint blog

Dag 14 met de Sleurhut

Vrijdag, 24 augustus
Gisteravond rond tienen zagen we achter de bergen bliksemflitsen, de temperatuur zakte wat, maar nog steeds aangenaam. Een kleine twee uur later, we lagen al een uurtje in het nestje, begint het te waaien en te regenen, gigantisch. Ik spring m’n bed uit en kijk wat er buiten gaande is. Anneke heeft niets in de gaten en slaapt lekker door. De chaos is groot, de voortent is door de plotselinge windbuien van z’n tentpalen afgerukt en flappert alle kanten op. Stokken vliegen door het zwerk en scheerlijnen zie ik al helemaal niet meer. En het regent keihard, ook dat nog. Ik red wat er te redden valt en ineens is Anneke ook van de partij. De voortent moet eraf en wel zo snel mogelijk! We werken gezamenlijk de drijfnatte tent de auto in, zoeken wat tentstokken bij elkaar en hebben het idee dat we verder niets kunnen doen. Gauw naar binnen, elkaar afdrogen en luisteren naar het gebulder. Bij tijd en wijle even een blik naar buiten maar er is niets meer wat we kunnen doen. Dit valt kennelijk ook onder de steep learning curve.
Vanmorgen was het een beetje veel natte boel, maar na ontbijt en koffie zijn we begonnen de zaak weer op te zetten. Op een verbogen haak, missende haringen en een scheerlijn die verdwenen was was alles compleet en heel. Het is een bewolkte dag en de weersvoorspellers geven 20 graden aan en nog twee dagen van bewolking en tegenvallende temperaturen. Ok, het zij zo.
Na de lunch de wereldstad Stockach maar eens in. Daar ben je gauw mee klaar, want het is erg klein. Wat boodschappen gehaald, een paar teenslippers in de uitverkoop gescoord (Rieker he!) en weer terug naar de natte camping. Benieuwd wat het weer gaat doen.

Posted by zwit.too 08:55 Archived in Germany Comments (0)

Dag 13 met de Sleurhut

Donderdag, 23 augustus
Ik heb vannacht een partij beroerd geslapen, je wilt het niet weten. Ik droomde dat ik met de auto en de caravan erachter van ons plekje weg moest zien te komen. Zoals gemeld zijn we er door een tractor heen gesleept, maar die was nu niet ter beschikking. Ik heb de gekste capriolen uitgehaald, kwam in doodlopende straatjes terecht, moest een steile helling achteruit de caravan omhoog duwen, kortom: ’t zweet liep over m’n rug!
Maar hoe het wel ging?
We waren voor achten al uit de veren want we wilden op tijd gaan rijden. Het doel was Campingarten Wahlwies in Stockach-Wahlwies. Stockach ligt een beetje Noord West van de Bodensee, een kilometer of acht van de Überlinger See, die in verbinding staat met de Bodensee. We hadden al gehoord dat er langs de boorden van de Bodensee ook veel campings zijn, maar dat je daar geen haringen nodig hebt: je knoopt je scheerlijnen gewoon aan de haringen van de buurman/Nachbar/Neighbor/Voisin vast. Da’s dus niets voor ons. On prefere la silence. Alweer een kleine camping (die zoeken we bewust op) maar nu niet op steile terrassen maar in een appelboomgaard. We kregen een super plekje in de schaduw van… een appeldoom. Plof, plof: we gaan appelmoes maken.
Maar hoe ging dat nou in Wolfach?
Buurman camper had ook een beetje knikkende knieën maar stuurde zijn camper feilloos van het ene naar het andere terras. Dan een combinatie auto/caravan (ook een beetje bleek om de neus) die het ook flikte. Allemaal met hulp/aanwijzingen van de campingbazin die zelf niet op het trekkertje kan en wil rijden. En toen waren wij toch echt aan de beurt. Ook wij kregen een paar extra handen en de ZWIT too wielde keurig achteruit naar de verharde weg alwaar de KIA klaar stond om aan te pikken. Eerst een bocht naar links, strak rijden langs de rechterkant (stenen muurtje) en dan 100 graden naar links. Dat stukje ging dus ook al steil naar beneden. Links stenen muurtjes op spiegelhoogte, rechts een simpel hekwerkje van stalen buizen en een caravan die 2.30 mtr breed is. De volgende lakmoesproef komt al na 50 meter: een scherpe draai naar rechts en recht voor de 25 graden naar beneden-helling zien te komen. Daarbij dient de goot en het dak van het woonhuis gespaard te blijven.
Het lukte me allemaal zonder gevloek of getier en zonder schade aan mijn en dijn spullen. Pfffftttt!!
De route kenden we gedeeltelijk een voerde ons langs Gutach (riviertje en dorpje), een Duizend Klokken Winkel bezocht met van die Koekkoeksmeuk uit het Schwarzwald, Triberg en daarna het kompas op Villingen/Schwennigen. Een prachtige tocht met mooie wegen en weidse uitzichten. Wat bochtjes links en rechts en dat stuurde aan op Donaueschingen, Geisingen, Engen en dan Stockach. En daar zitten we nu op Gartencamping Wahlwies. Een leuke tocht van 110 kilometer en een lekkere camping met vriendelijke gastheer en –vrouw Volker en Andrea. Even een klein buitje en nu weer stralend weer.

Posted by zwit.too 08:53 Archived in Germany Comments (0)

Dag 12 met de Sleurhut

Woensdag, 22 augustus
Niet zoveel te melden over vandaag. We hebben ’s morgens een rondje camping gelopen en ik kan je vertellen dat dat een kuitenbijter was. De beloning was natuurlijk een geweldig uitzicht! Met de voorburen (mooie camper) hebben we een koffietje (zoals de Belgen zo mooi zeggen) gedronken bij onze caravan. Het is weer prachtig weer, niet zo bloed verziekend heet als de afgelopen dagen gelukkig. We willen morgen weer een eindje verder en met dat in het achterhoofd begonnen we vast voorbereidingen te treffen. Na een biertje besloten we te stoppen met dat gezwoeg en maar eens in Wolfach te gaan kijken voor een kek restaurantje. Lekker buiten op een terras hebben we een half varken achterover geslagen in de vorm van Schnitzels. Half litertje rode wijn, een coup ijs, een espresso dopio met een grappa ernaast…je hoort ons niet klagen. De camperburen nodigden ons uit voor een wijntje en dat was ook erg gezellig. Ze kochten ook nog een boek van ons: ’t gaat maar door. Om 00:00 uur lagen we in het kooitje.

Posted by zwit.too 08:52 Archived in Germany Comments (0)

Dag 11 met de Sleurhut

Dinsdag, 21 augustus
Nog steeds heet, maar we wilden wel wat zien. Het werd het Schwarzwälder Freilichtmuseum Vogtsbauernhof. Zo, da’s een mond vol. Het ligt in Gutach en dat is bij ons in de buurt. Het is een openluchtmuseum en je moet een beetje denken aan het Openlucht Museum in Arnhem of het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Hier betreft het natuurlijk allerlei huizen en gebouwen uit het Schwarzwald en ook hier zijn complete bouwwerken naartoe gesleept. Het Vogtbauernhof dateert van 1612 en stond al op deze plaats. Het oudste gebouw is de Hochschwarzwälder Speicher uit 1590. Dit is een opslag- en voorraadhuisje. De Hippenseppenhof dateert uit 1599 en is een gigantisch bouwwerk in vrijwel originele staat. We zagen klop- en plokzaagmachines, verticale zagen, weefgetouwen, oliemolen, graanmolens en die werden allemaal door waterkracht aangedreven. Ook klederdrachten kwamen aan bod. Waar ik het meeste last van had was die boeren in die jaren allemaal veel kleiner waren als ik nu! Een kopstoterig museum dus. Resumerend: een geweldig museum waar je overal in- en aan mocht komen.
Wat we nog niet hadden genoten was de echte Schwarzwalder Kirsch Torte, maar nu dus wel. Da’s niet verkeerd op een zonovergoten terras in de schaduw. Toen we de pijp echt uit hadden zochten we de KIA maar weer op die voor oven speelde. M’n zakje Tum Tum helemaal in een stuk! Waar we ook nog niet geweest waren was in Wolfang, het stadje hier vlak bij. Ook dat was een prettige openbaring. Veel vakwerkhuizen en een mooi stadhuis. Tijd om in de schaduw neer te strijken. Over vieren zijn we op de camping en gooien beiden een halve emmer steenkoud bergwater over ons heen. Man, dat is zweten zo’n dag!

Posted by zwit.too 08:50 Archived in Germany Comments (0)

Dag 10 met de Sleurhut

sunny

Maandag, 20 augustus
En weer stonden we op met geweldig weer, nou, eigenlijk was het al gelijk erg warm. De temperaturen hier in deze regio haalden de 39 graden, bij ons was het wellicht iets minder heet, maar toch. We hadden beiden niet veel trek om iets te ondernemen buiten de camping, maar er is altijd wat te doen. Ik noem maar wat: de watertank vullen met zuiver bergwater, het spoelwater van het toilet aanvullen met zuiver…. De grijswatertank legen en dan ook maar de zwartwatertank. En er moet ook een keer geïnternet worden om nieuwsgierige lezers te bevredigen. Na een biertje en een Weisse genuttigd te hebben op het terras van onze onovertroffen camping Zur Mühle te Kirnsbach, zijn we een stukje naar beneden gewandeld naar de Mühle waar de camping haar naar aan te danken heeft. De watermolen deed het niet, het rad stond stil. Maar er stond wel een auto bij en er liep een mannetje rond. Toch even kijken. Wel, hij was als vrijwilliger ingeschakeld om 1 x in de week het waterrad te voorzien van vet en dat deed ie met overgave. Hij vertelde er uitgebreid 6 x over en toen wisten we het wel. Ook dat er donderdag gedemonstreerd zou gaan worden met de molen, ook zes keer. Ach, en dan ’s avonds eet je wat simpels en je drinkt wat koffie, leest een boek en dan ga je weer slapen.

Posted by zwit.too 08:49 Archived in Germany Comments (0)

(Entries 16 - 20 of 29) « Page 1 2 3 [4] 5 6 »